
بانک مرکزی اروپا و ۲۷ بانک مرکزی ملی اتحادیه اروپا از رگولاتورها خواستهاند کفهای ۳۰٪ و ۶۰٪ سپرده بانکی در MiCA برای ذخایر استیبلکوین را با الزامات نقدشوندگی مبتنی بر سررسید جایگزین کنند.
سامانه اروپایی بانکهای مرکزی در پاسخ خود به مشاوره کمیسیون اروپا درباره MiCA اعلام کرد که ناشران استیبلکوین نباید مجبور شوند سهم ثابتی از ذخایر خود را در سپردههای بانکی قرار دهند.
در عوض، ESCB توصیه کرد حداقل نسبتهایی برای داراییهای ذخیرهای تعیین شود که ظرف یک روز کاری و پنج روز کاری سررسید میشوند. چنین مدلی بهجای تمرکز بر میزان پولی که ناشر نزد بانکهای تجاری نگه میدارد، بر این متمرکز است که ناشر در زمان بازخریدها با چه سرعتی میتواند به ذخایر خود دسترسی پیدا کند.
MiCA در حال حاضر ناشران را ملزم میکند حداقل ۳۰٪ از ذخایر خود را بهصورت سپرده بانکی نگهداری کنند. برای ناشرانی که توکنهایشان طبقهبندی «بااهمیت» دریافت میکند، این الزام به ۶۰٪ افزایش مییابد.
بانکهای مرکزی در پاسخ خود، به نقل از رویترز، گفتند: «اگر ذخایر بهصورت سپرده بانکی نگهداری شوند، استیبلکوینها میتوانند ساختارهای تأمین مالی بانکها را تغییر دهند، زیرا سپردههای نسبتاً باثبات خرد را با سپردههای ناشران استیبلکوین جایگزین میکنند؛ سپردههایی که معمولاً از ثبات کمتری برخوردارند و نسبت به شرایط بازار حساستر هستند.»
در مدل فعلی، یک ناشر استیبلکوین ممکن است از مشتریان پول دریافت کند و سهم الزامی آن را نزد یک یا چند بانک تجاری قرار دهد. سپس هجوم برای بازخرید توکنها میتواند ناشر را مجبور کند در مدتزمانی کوتاه بخش بزرگی از آن سپردهها را برداشت کند.
ESCB گفت چنین برداشتهایی میتواند وامدهندگان تجاری را در معرض هجوم بانکی ناشی از استیبلکوین قرار دهد، زیرا سپردههای ناشران توکن رفتاری متفاوت از سپردههای عادی خانوارها دارند. هنگامی که بازارهای کریپتو با تنش مواجه میشوند یا دارندگان توکن بهدنبال بازخرید هستند، سپردههای ناشران ممکن است بهسرعت از بانک خارج شوند.
در زمان تدوین MiCA، سیاستگذاران اتحادیه اروپا سپردههای بانکی را منبعی از نقدینگی در دسترس تلقی میکردند. یک مطالعه ECB که در آوریل منتشر شد، گفت یک ناشر استیبلکوین بااهمیت میتواند با برداشت از سپردهها، بدون فروش فوری اوراق قرضه دولتی، بازخریدهایی معادل تا ۶۰٪ از عرضه خود را پوشش دهد.
همان مطالعه همچنین یک ریسک دوم را نیز شناسایی کرد: برداشتها در جریان هجوم به استیبلکوین میتواند فشار مالی را به سیستم بانکی منتقل کند. به گفته ECB، سپردهها ممکن است در ابتدا از بازار اوراق قرضه در برابر فروش اجباری محافظت کنند، اما همزمان بانکهای تجاری نگهدارنده این وجوه را تحت فشار قرار دهند.
طراحی ذخایر MiCA از همین حالا بر اینکه صرافیهای اروپایی از کدام استیبلکوینها میتوانند پشتیبانی کنند اثر گذاشته است. همانطور که crypto.news در ژوئیه گزارش داد، USDT پس از آنکه تتر از درخواست مجوز تحت این چارچوب خودداری کرد، دسترسی خود را به دفتر سفارش صرافیهای رگولهشده اتحادیه اروپا از دست داد.
کوینبیس اروپا در دسامبر ۲۰۲۴، USDT را حذف کرد و پس از آن Crypto.com در ژانویه ۲۰۲۵ همین کار را انجام داد. بایننس در مارس ۲۰۲۵ جفتهای معاملاتی USDT در اروپا را محدود کرد، در حالی که کراکن پیش از پایان پشتیبانی، این توکن را به مدل «فقط فروش» منتقل کرده بود.
بیش از دو سال پیش از پاسخ ESCB، پائولو آردوئینو، مدیرعامل تتر، استدلال کرده بود که کف سپردهگذاری MiCA میتواند دارندگان استیبلکوین را در معرض شکست بانکهای تجاری قرار دهد.
آردوئینو در مصاحبهای با Wired در اوت ۲۰۲۴، برای توضیح نگرانی خود از یک استیبلکوین فرضی ۱۰ میلیارد یورویی استفاده کرد. تحت الزام ۶۰٪، یک ناشر باید ۶ میلیارد یورو نزد بانکها قرار دهد؛ بانکهایی که سپس میتوانند بخش زیادی از این پول را برای وامدهی استفاده کنند.
آردوئینو گفت: «تصور کنید مشتری درخواست بازخرید ۲ میلیارد یورو [استیبلکوین] را مطرح کند، اما بانک فقط ۶۰۰ میلیون یورو داشته باشد. در این صورت در وضعیتی قرار میگیرید که هم بانک و هم استیبلکوین ورشکست میشوند.»
آردوئینو گفت این ساختار را ایمن نمیداند و استدلال کرد که بهجای کاهش ریسک، میتواند «ریسکهای سیستماتیک اضافی در اروپا» ایجاد کند. اظهارات او بر این احتمال متمرکز بود که ناشر دقیقاً در زمانی که دارندگان توکن درخواست بازخریدهای بزرگ میکنند، دسترسی خود را به سپردههای بدون بیمه از دست بدهد.
چند ماه پیشتر، در آوریل ۲۰۲۴، آردوئینو به فروپاشی بانک Silicon Valley Bank بهعنوان شاهدی بر ریسک مرتبط با سپردههای بدون بیمه اشاره کرده بود. استیبلکوین USDC متعلق به Circle در مارس ۲۰۲۳ پس از آنکه این شرکت فاش کرد ۳.۳ میلیارد دلار از ذخایرش نزد این بانک ورشکسته نگهداری میشد، بهطور موقت برابری خود با دلار را از دست داد.
آردوئینو نوشت: «سپردههای نقدی بدون بیمه ایده خوبی نیستند. اگر یک بانک ورشکست شود، وجه نقد بدون بیمه وارد فرآیند ورشکستگی میشود.»
آردوئینو با درخواست برای اینکه به ناشران اجازه داده شود تمام ذخایر خود را در اسناد خزانه نگهداری کنند، استدلال کرد که در صورت ورشکستگی بانک، اوراق بهادار به مالک قانونی خود بازمیگردند. تتر بخش بزرگی از پشتوانه USDT را در اوراق خزانهداری آمریکا نگهداری کرده است، نه اینکه مدل سپردهگذاری بانکی اروپایی MiCA را بپذیرد.
این شرکت بعداً گفت تنها زمانی درخواست MiCA را دوباره بررسی خواهد کرد که این چارچوب برای ناشران و مصرفکنندگان ایمنتر شده باشد. در این میان محدودیتهای اروپایی ادامه یافته است و OKX Europe در ژوئیه یک مسیر تبدیل یکطرفه برای مشتریانی باز کرد که میخواستند USDT خود را به USDC مجاز تحت MiCA تبدیل کنند.
ESCB توصیه خود را از طریق بازبینی MiCA توسط کمیسیون اروپا ارائه کرد؛ فرآیندی که با یک مشاوره عمومی در ۲۰ مه آغاز شد و تا ۳۱ اوت پاسخها را پذیرفت.
طبق اعلام کمیسیون، این بازبینی در پی دریافت نظرات ناشران توکن، ارائهدهندگان خدمات کریپتو، مؤسسات مالی، شرکتهای فناوری، دانشگاهیان، گروههای صنعتی و نهادهای عمومی بود. مقامها در حال بررسی این موضوع هستند که آیا MiCA پس از تغییرات بازار داراییهای دیجیتال و مقررات بینالمللی همچنان مناسب باقی مانده است یا خیر.
بازخوردها در گزارشی که طبق مواد ۱۴۰ و ۱۴۲ MiCA الزامی است لحاظ خواهد شد. اگر کمیسیون به این نتیجه برسد که این مقررات نیازمند اصلاح است، میتواند یک پیشنهاد قانونگذاری نیز به آن ضمیمه کند؛ موضوعی که پیشتر در گزارشی درباره بازبینی برنامهریزیشده MiCA در سال ۲۰۲۷ نیز پوشش داده شده بود.
قوانین ذخایر استیبلکوین تنها محور تمرکز ECB نیست. یک سند جداگانه که در سپتامبر منتشر شد، خواستار آن شد که ممنوعیت فعلی پرداخت سود استیبلکوین توسط ناشر، پاداشهایی را هم که از طریق صرافیهای وابسته، محصولات وامدهی و سرویسهای استیکینگ ارائه میشوند در بر بگیرد. پیشنهاد گسترش ممنوعیت سود، به بازدهیهای پرداختی به کاربران میپردازد، در حالی که آخرین توصیه ESCB به داراییهای نگهداریشده در پشتوانه توکنها مربوط است.
برای دارندگان توکن در آمریکا، این اختلاف مقایسهای مستقیم با سیستم ذخایری فراهم میکند که بهموجب قانون GENIUS ایجاد شد؛ قانونی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در ژوئیه ۲۰۲۵ آن را امضا و به قانون تبدیل کرد.
چارچوب آمریکا ناشران مجاز استیبلکوین پرداختی را ملزم میکند برای هر یک دلار توکن در گردش، دستکم یک دلار ذخیره نگهداری کنند. داراییهای واجد شرایط شامل دلار آمریکا، وجوه نگهداریشده نزد برخی مؤسسات سپردهپذیر رگولهشده یا بیمهشده، اوراق خزانه کوتاهمدت، قراردادهای بازخرید معکوس با پشتوانه خزانهداری و صندوقهای بازار پول واجد شرایط است.
برخلاف MiCA، قانون آمریکا ناشران را مجبور نمیکند ۳۰٪ یا ۶۰٪ ثابتی از ذخایر را در سپردههای بانکهای تجاری نگهداری کنند. کاخ سفید پشتوانه مجاز را داراییهای نقدشوندهای مانند دلار و اوراق خزانه کوتاهمدت توصیف کرد، و این قانون همچنین ناشران را ملزم میکند افشای ماهانه ترکیب ذخایر را منتشر کنند.
دفتر کنترل ارز آمریکا در فوریه ۲۰۲۶ مقررات اجرایی پیشنهادی را ارائه کرد. پیشنهاد این نهاد ناشرانی را که تحت نظارت OCC هستند ملزم میکند نشان دهند میتوانند هر نوع دارایی ذخیرهای را به وجه نقد تبدیل کنند، از جمله از طریق فروش اوراق خزانه یا قراردادهای بازخرید.
ESCB همچنین به استیبلکوینهایی پرداخت که از طریق نهادهای مرتبط در داخل و خارج از اتحادیه اروپا منتشر میشوند. این نهاد از موضع هیئت اروپایی ریسک سیستماتیک حمایت کرد مبنی بر اینکه مدلهای چندانتشاری قابلتعویض تحت قواعد فعلی MiCA مجاز نیستند، و افزود هرگونه مجوزدهی در آینده باید مستلزم تدابیر حفاظتی باشد؛ از جمله ارزیابی اینکه آیا نظام نظارتی کشور دیگر با چارچوب اتحادیه اروپا معادل است یا خیر.





